www.szewc.bytom.pl

Niewolnik ze stajni, Skaldus, siedział na progu, opierając się plecami o drzwi. W pierwszej chwili pomyślałem, że śpi, ale gdy się zbliżyliśmy, olbrzym poruszył się i wstał z niepokojącą szybkością. Rozpoznawszy mnie, rozluźnił mięśnie i uśmiechnął się głupkowato. Powiedział, że trzymał straż na zmianę ze swym bratem i dom nie pozostawał nie strzeżony, nikt też nie przychodził pod moją nieobecność. Dałem mu miedziaka i odprawiłem go. Bethesda spojrzała na mnie z niepokojem, ale zapewniłem ją, że będziemy bezpieczni. Cycero obiecał opłacić ochronę naszego domu, a zanim, udamy się na nocny spoczynek, znajdę w Suburze odpowiedniego zawodowca. Chciała coś powiedzieć, a po ułożeniu jej warg poznałem, że miało to być coś wielce sarkastycznego; zamknąłem jej usta pocałunkiem. Nie wypuszczając z objęć, poprowadziłem ją tyłem do domu i zamknąłem drzwi kopnięciem. Upuściła na posadzkę chleb i pęk zieleniny, i zarzuciła mi ręce na szyję. Osunęła się w dół, pociągając mnie za sobą. Była uradowana, że znów mnie widzi, i okazywała mi to. Była na mnie zła, że zostawiłem ją samą w obcym domu, i to również okazywała, wbijając mi paznokcie w ramiona i okładając pięściami po plecach, gryząc w uszy i szyję. Syciłem się nią, jak człowiek od wielu dni głodujący pochłania jedzenie; aż trudno uwierzyć, że nie widziałem jej tylko dwie noce. Wykąpała się tego ranka i jej ciało smakowało nieznanym mi mydłem, a za uszami, na szyi i w innych interesujących miejscach namaściła się jakimiś wonnościami. Później powiedziała mi, że zwędziła je z szafki żony właściciela stajni.. Znów przerwał, by ciągnąć po chwili:. Creasy pochylił się i spojrzał na Guida, który szepnął, błyskając w ciemnościach białymi zębami:. - Po co palili te świece?. Nadia stała o kilka kroków od ładownika. Grunt był tutaj ciemnordzawo-pomarańczowy; jak okiem sięgnąć pokrywały go skały tego samego koloru, chociaż niektóre z nich prześwitywały również najrozmaitszymi odcieniami czerwieni, czerni albo żółci. Na wschodzie stały pionowo w szeregu rakietowe ładowniki różnych kształtów i wielkości, ich ostre czubki wystawały ponad horyzont. Wszystkie były pokryte tym samym czerwono-pomarańczowym nalotem co grunt: wyglądało to niesamowicie, niczym starożytny, od dawna niszczejący kosmodrom jakiejś obcej rasy. Za milion lat tak właśnie mogłyby wyglądać na przykład niektóre części Bajkonuru.. - Ale zarazem jedyna legalna transakcja z tego całego draństwa. Ja naprawdę przepisałem na nią te akcje!. Na pewno nigdy nie znajdziecie wroga w matce, jeśli w porę pochwalicie jej dziecko. Doktor Twitchell pozwolił mi wreszcie usiąść i dał się zaprosić na drinka. Największą słabością tego człowieka była zarozumiałość. Wiele godzin w ciągu tych czterech dni przed nawiązaniem znajomości strawiłem w bibliotece uniwersyteckiej, wbijając sobie do głowy wszystkie szczegóły dotyczące profesora. Wiedziałem, jakie napisał referaty i gdzie je wygłaszał, jakie otrzymał uniwersyteckie i honorowe tytuły oraz jakie dzieła stworzył. Spróbowałem przeczytać jedno z tych prostszych, ale już na dziewiątej stronie przestałem rozumieć, o co chodzi, choć kilka wyrażeń i wzorów pamiętałem jeszcze długo.. Woda nagle wypełniła mu usta. Gwar był teraz przygłuszony. Z odległego końca basenu jakiś mężczyzna we fraku i białym krawacie kiwał do niego.. - Poza tym, tato, ja go poznałam. Mówi, że jest naszym sąsiadem.. Zamiast przynieść mi spokój paszport doprowadzał mnie tylko do rozpaczy. Biegałem po ulicach tak długo, aż się zataczałem ze zmęczenia. Ale nie mogłem spać, a jeżeli zasnąłem, budziły mnie wkrótce koszmarne sny. Widziałem moją żonę w lochach gestapo. Z podwórza, na tyłach hotelu, dochodziły mnie jej wołania o pomoc. Pewnego dnia przy wejściu do „Cafe de la Rose” nagle wydało mi się, że w lustrze widzę jej twarz przez moment odwróconą do mnie — bladą, o smutnych oczach — i znikającą za chwilę. Wrażenie było tak silne, że przeświadczony o jej obecności pobiegłem za nią na koniec sali. Lokal jak zawsze był pełen ludzi, lecz jej wśród nich nie było..